De Bur is free un is kien Knecht,
dat is ole dütsche Recht.
Dat gröne Land dat hört de Burn,
de grote Herrn de köent us durn.
De groten Herrn willt Tins un Stür,
de groten Herrn sünd us to dür.
Se seggt: he, Bur, du mußt betaln,
wi seggt: jo schall de Düwel haln.
Se keem’n in Isen, dusend Mann;
bi Hemmelskamp dor gung dat an
De Erzbischup kreeg grote Noot -
de Burn slogn al sin Ridders dot.
De groten Herrn de köent us durn,
Dat gröne Land dat hört de Burn.
Dat is dat ole dütsche Recht:
De Bur is free un is kien Knecht!