Oma, ich muss dir ens jet sage!
Ich kann et bahl nit mie verdrage, wenn de Papp un de Mam sich zänke für dat, wat se uns Pänz Weihnachte schenke.
Woröm kütt denne nit ens en de Senn, dat nit alle Pänz scharf op Jeschenke sin?
Mer zum Beispill wören fruh un zofredde wenn die ens Zick hätte, öm met uns zo spille.
Uns verzällen se vun ihr herrliche Kinderzick, woröm jönnen se uns dann datselve nit?
Für luuter Brassel, öm uns zu verwenne, versümen se, wat se nit mie nohholle künne.
Wat meins du, wat dat jöv en Freud em Huus, flög dä Papp beim "Mensch ärgere dich nicht" eruus. Süch, Oma, dat es et, wat vill Pänz hück fählt, Zick vör sie, nit nur Jacht nom Jeld.
Wat nötz uns et Auto, en Reis öm die Welt, mir wolle jään spille, dafür bruch mer kein Jeld!